Muizen

We hadden een muizenplaag. Ze maakten zoveel lawaai op de vliering dat we er ‘s nachts wakker van werden. We waren er van overtuigd dat er een steenmarter op de vliering moest zitten, want we konden ons niet voorstellen dat kleinere beestjes zoveel lawaai konden maken.

Omdat steenmarters zoveel overlast kunnen geven doordat ze dode prooien mee naar binnen nemen, hebben we Loet Westra uit Lochem er bij gehaald. En hij kon geen spoor van een marter ontdekken, maar zag wel een zeer ernstig muizenprobleem. De beestjes hebben de dakisolatie vernield en geknabbeld aan de isolatie van de leidingen van onze zonnecollector. Bovendien stinkt het ‘s zomers bij ons op de bovenverdieping naar muizen.

IMG_2133

Loet stelde voor om bijenbekjes in de openingen in de voegen te plaatsen, zodat de toegangswegen afgesloten worden. Maar ook drastischer maatregelen: de huidige muizenpopulatie met gif verdelgen. Het plan was om vervolgens tien dagen later de dode muizen op te ruimen en de dakisolatie weer zoveel mogelijk te herstellen. Om dat goed te kunnen doen, wou hij ook de vliering toegankelijker maken door planken op de balken te bevestigen. Onze vliering heeft namelijk geen vloer.

IMG_2052

Zo gezegd zo gedaan. En wij vonden het naar. We hoorden de eerste twee nachten de muizen slepen met de doosjes gif en dat is helemaal niet leuk. Verre van diervriendelijk. En ook niet erg permacultuur, maar ik kan geen oplossing bedenken die wel in de permacultuur past. Onze katten de vliering op sturen om zo een evenwicht te bereiken was geen optie. De katten zouden namelijk in de loshangende glaswol kruipen en dat lijkt me erg ongezond.

IMG_2057

We hopen van harte dat dit afdoende is. Dat nieuwe muizen minder makkelijk de vliering op komen, door de bijenbekjes. En mocht het nodig zijn dan kunnen de katten nu wel af en toe de vliering op, nu het isolatiemateriaal weer vast zit. We zullen zien.

(AH)

Kippenziektes

Onze kip Sookie heeft het ondanks onze goede zorg niet gehaald. We hadden haar apart gezet met Tessa, de andere Sussex kip, om aan te sterken. In de schuur, met een kacheltje, zodat ze minder energie nodig had om op temperatuur te blijven.

IMG_1887

Haar ontlasting was nog niet zoals het hoort, daar hadden we contact over met de dierenarts. Volgens hem was de darmperistaltiek niet op orde. Probiotica zou moeten helpen, als eerste oplossing kreeg ze een capsule door het water die ik zelf af en toe gebruik, vandaag zouden we probiotica voor vogels gaan halen.

Gisteren in de namiddag ging ze echter opeens hard achteruit. We konden ‘s avonds bij dierenarts Oranje terecht in de hoop dat er nog iets aan te doen was.

De dierenarts voelde een gezwel in haar buik. Op de echo bleek dat haar darm helemaal uitgezet was. Dit verklaarde haar problemen met ontlasting. Hoewel de diagnose pas na autopsie vast is te stellen, dacht de dierenarts dat dit zeer waarschijnlijk de ziekte van Marek zou zijn. Helaas restte ons niets anders dan haar in te laten slapen.

Marek is een virusziekte die verlammingsverschijnselen geeft bij kippen. Dit kan zich uiten in verlamde poten en vleugels of een draainek. Er is ook een vorm waarbij kippen blind worden. Maar Sookie had zeer waarschijnlijk de vorm waarbij delen van de ingewanden verlammen. Hierdoor werkt de darmperistaltiek niet meer goed en blijft de voedselbrij/ontlasting te lang in de darm waardoor een en ander gaat rotten met alle gevolgen van dien.

Om marek te voorkomen moeten de kippen als eendagskuiken ingeënt zijn. Dat waren onze Sussex kippen zeer waarschijnlijk niet. Wij hebben ze gekocht via iemand die we op Marktplaats vonden. En die hier waarschijnlijk een leuke bijverdienste aan heeft en niet teveel wil uitgeven aan enten en ringen. Helaas is het vaccin tegen marek niet langer in kleine doses voor hobbyfokkers te verkrijgen. En omdat het een duur vaccin is, is dit best problematisch voor iedereen die wel eens wat eieren uit laat broeden.

Niet alle kippen zijn even gevoelig voor de ziekte van Marek. Volgens dokter Oranje horen de Brahma, de Leghorn en het Twentse hoen tot de gevoelige rassen. Terwijl de Noord-Hollandse blauwe er weer veel beter tegen kan. Van de Sussex wist hij het zo niet te zeggen.

Mochten we ooit weer raskippen willen, dan raadde hij ons aan ze te kopen van hobbyfokkers. Dit zijn mensen die naar shows gaan met hun kippen. En om die ene perfecte kip in de juiste kleurslag te krijgen, zijn er ook heel wat zusjes die net niet helemaal perfect zijn qua uiterlijk. Die worden verkocht. Vaak verkopen dergelijke fokkers een complete toom van kippen met een haan, geënt en geringd. Zo zijn wij aan onze haan Barend gekomen: mooi genoeg voor de show, maar volgend jaar al vrij oud en dan zijn er weer nieuwe mooie hanen opgefokt. Barend zal waarschijnlijk geen last krijgen van marek.

Wie ook geënt zijn, zijn onze geredde legkipjes. Want alle commerciële eendagskuikens worden uiteraard geënt.

IMG_0929

Deze hele droevige episode met Sookie heeft ons weer veel geleerd. Willen we kippen die een respectabele kippenleeftijd halen, en dat is toch al gauw een jaar of acht, dan moeten we er ons van verzekeren dat de kippen ingeënt zijn als eendagskuikens. En ze vervolgens zelf halfjaarlijks inenten tegen IB (infectueuze bronchitis).

En dan speelt er voor ons iets anders mee. Voor elke toom van drie kippen en een haan, zijn er twee haantjes in de pan beland. Of als eendagskuikentje dood gemaakt. We eten zelf geen kippen, wij zijn vegetariër. We respecteren hierin ieders eigen keuze, maar wij kiezen er voor zo weinig mogelijk aan dit systeem deel te nemen. Daarom spreekt ons Red en Legkip zo aan: kippen die letterlijk een afvalproduct zijn en in de kliko zouden belanden nog een fijn leven geven. Hopelijk nog een jaar of zeven, maar elk jaar is al meegenomen.

Dus als we in het voorjaar onze toom weer willen vergroten, zullen we weer contact opnemen met de mensen van Red een Legkip. En vanaf nu houden we Tessa, onze laatste Sussex kip met argusogen in de gaten.

(AH)

Kip Sookie

Onze kip Sookie was duidelijk niet helemaal lekker. Peter had haar eergisteren apart gezet in een bench in de schuur. Daar stond ze niet alleen warm en droog, maar ook konden we haar goed in de gaten houden. En mocht ze iets besmettelijks hebben, dan kon ze de rest niet aansteken.

Vanochtend had ze nog steeds niets gegeten en gedronken. We gaven haar wat extra lekkere hapjes, granaatappelpitjes, en die lustte ze wel. Dat was nog niet goed genoeg en daarom zijn we naar de dierenarts gegaan. Omdat onze ervaring is dat de meeste dierenartsen niet veel verstand hebben van kippen, gaan wij naar de vogeldierenarts in Zelhem. Dokter Oranje heeft Sookie bekeken en haar ontlasting onderzocht. Ze blijkt een anaerobe bacteriële darminfectie te hebben.

Hij stelde voor al onze kippen een antibiotica kuur te geven, zodat Sookie weer bij de toom kan. We hebben Sookie voor de zekerheid de eerste portie met een spuitje in haar snavel gegeven en haar daarna bij de andere kippen gezet. Daar begon ze voorzichtig weer wat te eten.

Sookie

Op de foto ze je Peter met de kip op schoot, net nadat ik 10 ml water met antibiotica in haar snavel heb gedruppeld.

(AH)