Wilgjes

Bij het aanleggen van de poel in ons voedselbos besloten we, in overleg met Johan ten Elsen, om eerst maar eens de natuur de vrije hand te geven. Niet zelf de oevers al beplanten maar gewoon maar laten komen wat er komt.

Omdat er bij de kikkerpoel van de buurman en verschillende sloten in de buurt volop riet groeit hadden we verwacht dat ook bij onze poel snel riet zou opkomen.

Dat gebeurde niet. Wél verschenen er heel veel kleine wilgjes, zowel op de oevers als in het water. Om te voorkomen dat de oevers daarmee helemaal dichtgroeien ben ik begonnen ze te verwijderen. Een vervelende klus want die krengen hebben zich stevig geworteld. En lang gebogen staan is niet lekker voor de rug. Ook kreeg ik er blaren van aan mijn handen.

Ik heb inmiddels meer dan de helft van de takjes weggehaald. Ik was van plan vandaag de klus af te maken maar het regent en waait dus dat stel ik nog even uit.

Ik zag overigens alweer heel kleine wilgetakjes hun kop opsteken op plekken die ik al had aangepakt. Dus voorlopig zijn we er nog niet van af!

(PG)

Tuinhek

We hebben een hek om de moestuin laten zetten. Het heet een schapenhek maar het houdt ook eenden tegen. Het stond al langer op ons verlanglijstje. Het oude gaas was hard aan vervanging toe. Bovendien vonden we het niet mooi. De nieuwe afrastering is wél erg fraai. Het heeft een heel landelijke uitstraling en nodigt ook echt uit om er mooie bloemen en struiken bij te zetten.

De moestuin is min of meer een vierkant. Aan twee kanten staat nu het nieuwe hek. Bij de houtsingel wordt de moestuin afgesloten met een takkenril en een beukenhaag. Bij de bosrand hebben we het oude gaas laten staan. Dat is inmiddels al deels aan het dichtgroeien met bramen en een Japanse wijnbes.

Er zijn nu maar liefst vijf poortjes waardoor je in de moestuin kunt komen. Vier daarvan maken onderdeel uit van het schapenhek. Voor één van die poortjes heb ik een trapje met oude betonbanden aangelegd vanaf ons terras. Het vijfde poortje leidt naar het voedselbos en is ook aan vervanging toe. Maar over hoe we dat gaan doen denken we nog even na.

(PG)

Roepen Op De Moos nu nóg leuker!

In augustus vorig jaar zijn wij met ons blog overgestapt van Tumblr naar WordPress. Dat zal veel van onze lezers niet of nauwelijks zijn opgevallen. Die overstap heeft niet alleen voor ons voordelen maar ook voor onze lezers.

Wij vinden het beheer van Roepen Op De Moos nu prettiger en ook het schrijven en publiceren gaat allemaal wat gebruiksvriendelijker.

De foto’s die we bij elk verhaaltje plaatsen zijn scherper en komen daardoor beter tot hun recht dan voorheen. Bij het overzetten van al onze oude posts van Tumblr naar WordPress zijn de oude foto’s meegenomen. Ik ben bezig de lay-out van die oude posts te herstellen en de foto’s te vervangen door nieuwe versies. Daarbij valt het kwaliteitsverschil echt op.

De meeste lezers worden nog steeds via onze Facebook pagina er op geattendeerd dat er een nieuwe post is geplaatst op ons blog. Maar dat kan ook anders. WordPress biedt je de mogelijkheid om Roepen Op De Moos te volgen via e-mail. In de rechterkantlijn kun je (onder het kopje “Volg Roepen Op De Moos via e-mail”) je e-mailadres invullen. Klik daarna op de knop “Volg”. Je krijgt dan iedere nieuwe post per e-mail toegezonden.

Ook is het nu veel makkelijker om een reactie bij een post te schrijven. Dat kan onder het kopje “Geef een reactie”. Je moet dan wel je naam en e-mailadres invullen . De naam kan een verzonnen naam zijn maar het e-mailadres moet een bestaand e-mailadres zijn. Dat adres wordt overigens niet zichtbaar voor de lezers van het blog. Annelies en ik krijgen het wél te zien. Wij moeten een reactie ook eerst groen licht geven voordat die op het blog zichtbaar wordt.

Je kunt een post ook “liken” maar daarvoor moet je wel een WordPress-account hebben. Zo’n account is gratis. We blijven gewoon doorgaan met de Roepen Op De Moos Facebook pagina. Ook daar kun je natuurlijk een post “liken”.

Samengevat zijn er de volgende opties:

  • Je kunt Roepen Op De Moos volgen per e-mail door je te abonneren op onze e-mail service (tik je e-mail adres in in de rechter kolom van ons blog).
  • Je kunt een reactie achterlaten door die in te tikken bij een post (je moet dan wel je naam en e-mail adres opgeven – e-mail is niet zichtbaar voor de lezers).
  • Om een post te kunnen “liken” moet je een (gratis) WordPress account hebben; liken kan ook via onze Facebook pagina.

We hopen op deze manier ons blog iets interactiever te maken. Maar we zijn natuurlijk blij met elke lezer, interactief of niet!

(PG)

Magnolia

Vanmiddag werd er aangebeld. Een meneer van Bladgroen kwekerij uit Soesterberg. Op weg naar een klus in Laren reed hij langs ons huis en zag in onze voortuin een magnolia staan. Hij vroeg of hij die wat mocht bijsnoeien. Een klusje van tien minuten, gratis en voor niks. Tenminste, als hij dan het ‘snoeiafval’ mee mocht nemen. Die takken gebruikt hij om te enten.

Uiteraard hadden wij daar geen probleem mee. Geinig!

magnolia

(PG)

Frambozen en de foliekas

Nu we een volwaardige kas hebben neergezet hebben we een foliekas over. Hem aan iemand anders weggeven vonden we niet echt een optie omdat het folie al behoorlijk gescheurd was. En eigenlijk beviel de kas niet zo goed, dus we willen hem zelf niet meer gebruiken. We hebben met de gedachte gespeeld om het frame van de kas te laten begroeien met klimplanten. Misschien als romantische rozenpoort naar het voedselbos (niet erg praktisch) of gewoon in een verloren hoekje van de moestuin (maar waarom?).

Ik heb nu een veel zinvollere nieuwe bestemming bedacht: een frame om de frambozen aan op te binden.

img_4539

De bogen kunnen eenvoudig verwijderd worden zodat er in de winter alleen een paar metalen buizen uit de grond steken. En ’s zomers en in het najaar, als de frambozen zijn opgebonden, zullen de bogen nauwelijks opvallen tussen de grote frambozenplanten. Althans, dat is mijn verwachting. Geniaal!

(PG)

Kas

We hebben een kas aangeschaft. Hij staat in de moestuin op de plek waar we eerst de foliekas hadden staan.

De kippen en eenden doen alsof het nooit anders is geweest. En Barend de haan kan zich met al dat glas lekker vergapen aan zijn spiegelbeeld.

IMG_4233IMG_4269IMG_4309

(PG)

Graspad

In april is ons voedselbos ingezaaid. Het pad is verhard met puin en ingezaaid met een mengsel van lanzaam groeiend gras en witte klaver. Zo kunnen we met auto of tractor door het voedselbos zonder dat er nou direct een heel zichtbaar pad is.

De afgelopen zomer hebben we het gras rustig zijn gang laten gaan want langzaam groeiend gras … nou ja, dat groeit nogal langzaam. Bovendien was het met de droogte de vraag of het überhaupt zou overleven. Uiteindelijk was het pad dichtgegroeid met allerlei soorten planten en was op veel plekken niet eens zichtbaar of er wel gras groeide.

Vandaag ben ik het pad met een handzeisje en maaimachine te lijf gegaan. En kijk … er kwam een volwaardig graspad tevoorschijn. Daar wordt een mens gelukkig van.

IMG_4241

(PG)