Asperges en wat er mis kan gaan

In het eerste jaar dat we hier woonden, hebben we asperges geplant. Dat werd geen succes. We hadden ze besteld, heel laat in het plantseizoen, maar toen ze kwamen, konden we maar niet bedenken waar we ze moesten neerzetten. Waardoor ze veel te lang in de kelder bleven liggen. Toen we ze neergezet hadden, lukte het ons niet om de plantgeulen vrij van begroeiing te houden waardoor we de asperges niet meer terugvonden. Vervolgens kregen we heel andere plannen met een van de twee plekken waar ze stonden, met als gevolg dat er vorig jaar een asperge midden in een trapje groeide. Op de andere plek hebben de asperges moeite door het gras te komen. En als het lukt, dan zijn ze opgegeten voordat wij ze oogsten kunnen.

Omdat we toch zeer regelmatig asperges eten en de planten niet duurder zijn dan wij er in een seizoen aan uitgeven, is het tijd voor een nieuwe poging.

We hadden vooraf goed nagedacht over waar we ze neer zouden zetten. Lekker zonnig, maar vooral niet zo dat ze het zicht zouden belemmeren. Na het oogstseizoen groeien ze behoorlijk groot uit en dat willen wij niet midden in de zichtlijn vanuit het huis of vanaf het terras hebben.

Gisteren hebben we drie geulen gegraven en 15 planten gepoot. Netjes volgens de bijgeleverde instructies.

IMG_3175

En vanochtend, nadat we er een nachtje over hebben geslapen, wisten we dat het helemaal fout was. Want asperges kunnen niet tegen hoog grondwater, zeker niet in de winter. En de plek die wij hadden  uitgezocht ligt precies tussen waar we twee wadies willen graven. Omdat het er ‘s winters zo ontzettend nat is.

De beste plek is een stukje wildernis naast ons huis. Het huis staat op een kunstmatige verhoging en daar hebben de asperges droge voeten. De afwatering is goed en de zon schijnt er ‘s ochtends nog eerder dan op de nu afgekeurde plek.

IMG_3214

Vanochtend zijn we weer flink aan het spitten gegaan en nu staan ze in een lange geul. We hebben er compost bij gedaan en koemestkorrels en kalk. Asperges houden van kalk en hebben veel voeding nodig. Er omheen komt karton met houtsnippers om het gras en de brandnetels in bedwang te houden.

IMG_3216

Al die asperges op een rij met koemestkorrels en kalk is natuurlijk niet volgens de permacultuur. Her en der een asperge zetten, zie ik niet zitten. Vooral niet omdat wij graag witte hebben. De teeltmethode is zo specifiek, dat ik ze liever allemaal bij elkaar zet, net als we met de aardappels doen. Die koemestkorrels en kalk had ik nog liggen van voor ik permacultuur had ontdekt. Gebruiken wat je hebt, past weer wel bij  permacultuur.

De geulen die we gister hebben gegraven zijn nu weer dicht en ingezaaid met een bloemenmengsel voor insecten. Daar is het wél een prachtige plek voor.

(AH)

Voedselbos ingezaaid

Vandaag is het voedselbos ingezaaid. Daar moesten we een tijdje op wachten totdat de grond droog genoeg was om er met een klein tractortje overheen te kunnen rijden.

Het grootste gedeelte is ingezaaid met een mengsel van luzerne en rode klaver. Beiden wortelen diep en zijn vlinderbloemigen. Dat houdt in dat ze in symbiose leven met stikstofbindende rhizobium bacterieën en zo verbeteren ze de bodem die flink is omgewoeld. Het talud is aan de ene kant ingezaaid met een wilde bloemenmengsel voor schrale grond. Dit is de helft die opgebouwd is uit de grond die onderuit de poel kwam. De andere helft heeft een bijenmengsel voor wat rijkere bodems gekregen.

zaaien2

Tot slot is het pad ingezaaid met een mengsel van langzaam groeiend gras en witte klaver.

De verwachting is dat het morgen gaat regenen. Dan kan alles lekker gaan kiemen. Het moet wel heel raar lopen willen mijn bijen komende zomer honger hebben!

(AH)

Multitasken

Koningsdag is dit jaar een perfecte dag om in de tuin te werken. Ik haal onkruid uit de voortuin en doe daarbij heel veel dingen tegelijk.

Allereerst pluk ik paardenbloemhoofdjes om jam van te maken. Ik pluk brandneteltopjes, jong kleefkruid, paardebloemblaadjes en wat ik meer aan eetbaars tegenkom voor een smoothie. Wat ik er uit trek wordt deels op de grond gelegd als mulch, en deels in een emmer gedaan om de moestuin te mulchen. Wortels worden apart gehouden voor de composthoop. En paardenbloemen met bloemknoppen er in hou ik apart voor de ponies van de buurman. En langzaam maar zeker ziet dit stukje voortuin er weer een stuk beter uit.

IMG_3072

(AH)

Tegenvallende resultaten in de koude bak

Lang niet alles wat ik een tijdje geleden in de koude bak had gezaaid is opgekomen.

koudebak

De raapstelen doen het fantastisch, dat wordt binnenkort weer stamppot. Ook de spinazie is wel opgekomen, maar veel minder dan wat ik had gezaaid.

Er zijn een paar plantjes pluksla. En waar ik een labeltje met ‘rucola’ bij had gezet is zeker geen rucola. Ik vermoed dat het een andere soort raapsteeltjes is. Ik had me  waarschijnlijk bedacht omdat de rucola vermoedelijk overal in de moestuin op gaat komen, nadat ik het vorig jaar heb laten bloeien.

(AH)

Latere aardappels

Terwijl de Frieslanders voorzichtig beginnen op te komen, hebben wij de Alouettes en de truffelaardappels gepoot. Die laatste soort is spannend want we hebben aardappeltjes die we over hadden en die uit begonnen te lopen gebruikt als pootgoed. De truffelaardappels waren zo lekker en leuk dat ik er heel zuinig mee ben geweest. Zo zuinig dat er nog over waren die niet meer lekker waren om te eten. We zijn erg benieuwd of we daar nu opbrengst van gaan krijgen.

aardappel

Omdat we veel braakliggende grond hebben, zijn we niet erg zuinig geweest met poten. Toen het echt belachelijk veel begon te worden voor twee personen die niet vaker dan een paar keer per week aardappels eten, zijn we maar gestopt.

(AH)

Eerste voorjaarscheck van de bijen

Ik open mijn bijenkasten pas als het minimaal 15 graden is, om te voorkomen dat het broed teveel afkoelt.

IMG_2940

Dit weekend was het zover. De twee volken die de winter overleefd hebben, doen het goed. Bij allebei zag ik gesloten werksterbroed, een teken dat de koningin nog bevruchte eitjes legt.

Het volk in de blauwe kast had geen gesloten voer. Gelukkig had ik ze voor de laatste vorstperiode een pak suikerdeeg gegeven. Dat is nog niet op en zal ze genoeg te eten bieden. Met de wilgen in bloei, komt er ook voldoende stuifmeel binnen.

Het volk in de gele kast had wel gesloten voer, met dat volk lijkt alles dik in orde.

IMG_2953

Nu maar hopen dat we geen nachtvorst meer krijgen, dan kunnen ze binnenkort volop op de bloesems vliegen.

(AH)

Hommel

Op weg naar de trein zag ik in de binnenstad van Apeldoorn een hommel op de straat liggen. Ik wilde weten of ze dood was en tikte haar aan. Ze haakte zich met haar pootjes aan mijn vinger en zo ben ik naar het station gelopen, met een hommel op mijn vinger.

Bij het station heb ik water uit een plas geschept in een bakje waar mijn lunch in had gezeten. Ik heb een stickje suiker bij de AHtogo gepakt. In de trein heb ik suiker opgelost in het water, snippers van een krantje in het bakje gedaan en de hommel overgeheveld.

Dat laatste was nog best een uitdaging. Terwijl ik daar mee bezig was, ging er een meisje tegenover me zitten. Toen ze zag wat ik deed, zocht ze onmiddellijk een andere plek.

Thuis heb ik opgezocht wat voor hommel het is. Het bleek een boomhommel te zijn. Omdat het zo vroeg in het jaar is, moet het een koningin zijn. Bij hommels overwintert immers alleen de koningin. Zij gaat een nest maken en verzorgd het eerste broed.

De hommel heeft gisteren de hele dag in een bakje met bladeren en suikerwater, afgedekt met een stukje vitrage, in de keuken gestaan. Het was te koud om haar buiten te zetten.

IMG_2865

Vanochtend brak de zon door en gingen mijn honingbijen volop vliegen. Tijd voor de hommel om er ook weer op uit te trekken. Ik heb het bakje open in de zon gezet. Ze heeft een tijdje zitten opwarmen en toen vloog ze weg.

Ik hoop komend voorjaar en zomer heel veel boomhommels te zien.

(AH)