Nestgelegenheid voor wilde bijen

We hebben inmiddels heel wat inheemse bomen, struiken en planten neergezet. Daar kunnen een aantal soorten wilde bijen hun voedsel van halen. Maar behalve bloesems en bloemen hebben wilde bijen ook nestgelegenheid nodig. Bijenhotel zou je zeggen en dat is ook prima (mits goed gemaakt, maar daarover een andere keer meer). Alleen is het wel zo dat maar dertig procent van de solitaire bijen bovengronds nestelt. Zeventig procent help je daar dus niet mee. Die gaan de grond in.

Als de grond helemaal begroeid is, kunnen ze er niet in. Er humusrijke grond, daar houden ze ook niet van. Daar zitten teveel bacteriën en dergelijke in. Bovendien kunnen veel solitaire bijen helemaal niet zo ver vliegen, soms maar een paar honderd meter. De nestplaats moet daarom dicht bij de voedselbron zijn. En het is essentieel dat het op een zonnige plek is.

We hebben daarom een stuk op de schrale helft van het talud in ons voedselbos afgeplagd en een heel klein stijl wandje afgegraven. We hopen dat ze hier wat aan hebben!

(AH)

Wilgjes

Bij het aanleggen van de poel in ons voedselbos besloten we, in overleg met Johan ten Elsen, om eerst maar eens de natuur de vrije hand te geven. Niet zelf de oevers al beplanten maar gewoon maar laten komen wat er komt.

Omdat er bij de kikkerpoel van de buurman en verschillende sloten in de buurt volop riet groeit hadden we verwacht dat ook bij onze poel snel riet zou opkomen.

Dat gebeurde niet. Wél verschenen er heel veel kleine wilgjes, zowel op de oevers als in het water. Om te voorkomen dat de oevers daarmee helemaal dichtgroeien ben ik begonnen ze te verwijderen. Een vervelende klus want die krengen hebben zich stevig geworteld. En lang gebogen staan is niet lekker voor de rug. Ook kreeg ik er blaren van aan mijn handen.

Ik heb inmiddels meer dan de helft van de takjes weggehaald. Ik was van plan vandaag de klus af te maken maar het regent en waait dus dat stel ik nog even uit.

Ik zag overigens alweer heel kleine wilgetakjes hun kop opsteken op plekken die ik al had aangepakt. Dus voorlopig zijn we er nog niet van af!

(PG)

Bamboe

Bamboe stond al lang op ons verlanglijstje. We vinden het mooi, bamboestokken komen altijd van pas. En bovendien zijn de jonge scheuten eetbaar! Om de scheuten te kunnen oogsten moet je wel een woekerende soort hebben, anders krijg je amper scheuten. Maar ja, we zijn maar met ons tweeën, hoeveel scheuten kunnen wij op? Valt daar tegenop te eten?

Nou wil het toeval dat we nog een hoekbad in de paardenschuur hadden liggen. Die hadden we ooit van de buren gekregen, toen we nog dachten dat het leuk zou zijn om een tweede badje voor de eenden aan te leggen. Later bedachten we dat dat helemaal niet leuk is, want dan moeten we twee vijvers verschonen wat een hoop werk is en heel veel water kost. Met als gevolg dat we in feite het grof vuil van de buren in onze paardenschuur hadden liggen. 

Peter heeft het bad ingegraven, zonder stop in de afvoer en daar hebben we de bamboe ingezet. Het is even afwachten of dit voldoende afwatert. Als dat niet zo is, en het wordt een natte bende, dan zetten we er wat leuke moerasplanten in.

(AH)

Snoeien

We hebben nog gauw even de kersenbomen in de moestuin gesnoeid, voor ze beginnen uit te lopen. Die houden we namelijk liever wat kleiner. En we dachten dat we kersen, net als appels en peren, in deze tijd van het jaar moeten snoeien. Achteraf lazen we dat je kersen juist in de zomer moet snoeien. Niet zo handig, uitzoeken wat je moet doen, nadat je het al hebt gedaan.

Het is wat lastig om met een ladder bij de kersenbomen te komen, daarom waren we op zoek naar een takkenschaar op steel. Het lokale tuincentrum, Haneveld, had hem niet meer, maar zou er een bij de groothandel ophalen. 

Helaas was dat niet gelukt, maar omdat de lente echt dichtbij komt, mochten we er een van ze lenen. Het was even wennen om er mee te werken, maar uiteindelijk was alles naar wens.

Daarna hebben we de bessenstruiken wat luchtiger gesnoeid. Daarbij zagen we dat de zwarte bes en de kruisbessen zelf afleggers hadden gemaakt. Die hebben we uit de grond gehaald en een plekje in het voedselbos gegeven. Net als de opslag van de frambozen. Hopelijk slaat alles aan, want van bessen en frambozen heb je nooit teveel. Wat wij niet op kunnen, lusten de vogels wel.

(AH)

Struiken in het voedselbos

Het is nog steeds plantseizoen, al lijkt het nu af en toe al volop lente. Wij hebben ons voedselbos aangevuld met struiken. 

Op het schrale deel van het talud hebben we duindoorn gezet, een manlijke en een vrouwelijke struik. Ook hebben we daar drie gojibessen neergezet. Vlak voor het talud, op een heel beschut plekje, staat nu een wilde citroen. 

We hebben ook plekjes gevonden voor Sechuan peper, schapenbes en twee olijfwilgen.

Buiten het voedselbos, naast het huis, vonden we een plekje voor een kaki. Daar moest wel een hazelaar voor sneuvelen. Gelukkig hebben we er daar nog heel erg veel van over.

Tot slot hebben we een Chinese mahonie (ook wel Franse uiensoepboom) naast de moestuin, voor de kippenren, gezet. Deze stond al een hele tijd op mijn verlanglijstje.

(AH)

Tuinhek

We hebben een hek om de moestuin laten zetten. Het heet een schapenhek maar het houdt ook eenden tegen. Het stond al langer op ons verlanglijstje. Het oude gaas was hard aan vervanging toe. Bovendien vonden we het niet mooi. De nieuwe afrastering is wél erg fraai. Het heeft een heel landelijke uitstraling en nodigt ook echt uit om er mooie bloemen en struiken bij te zetten.

De moestuin is min of meer een vierkant. Aan twee kanten staat nu het nieuwe hek. Bij de houtsingel wordt de moestuin afgesloten met een takkenril en een beukenhaag. Bij de bosrand hebben we het oude gaas laten staan. Dat is inmiddels al deels aan het dichtgroeien met bramen en een Japanse wijnbes.

Er zijn nu maar liefst vijf poortjes waardoor je in de moestuin kunt komen. Vier daarvan maken onderdeel uit van het schapenhek. Voor één van die poortjes heb ik een trapje met oude betonbanden aangelegd vanaf ons terras. Het vijfde poortje leidt naar het voedselbos en is ook aan vervanging toe. Maar over hoe we dat gaan doen denken we nog even na.

(PG)

Roepen Op De Moos nu nóg leuker!

In augustus vorig jaar zijn wij met ons blog overgestapt van Tumblr naar WordPress. Dat zal veel van onze lezers niet of nauwelijks zijn opgevallen. Die overstap heeft niet alleen voor ons voordelen maar ook voor onze lezers.

Wij vinden het beheer van Roepen Op De Moos nu prettiger en ook het schrijven en publiceren gaat allemaal wat gebruiksvriendelijker.

De foto’s die we bij elk verhaaltje plaatsen zijn scherper en komen daardoor beter tot hun recht dan voorheen. Bij het overzetten van al onze oude posts van Tumblr naar WordPress zijn de oude foto’s meegenomen. Ik ben bezig de lay-out van die oude posts te herstellen en de foto’s te vervangen door nieuwe versies. Daarbij valt het kwaliteitsverschil echt op.

De meeste lezers worden nog steeds via onze Facebook pagina er op geattendeerd dat er een nieuwe post is geplaatst op ons blog. Maar dat kan ook anders. WordPress biedt je de mogelijkheid om Roepen Op De Moos te volgen via e-mail. In de rechterkantlijn kun je (onder het kopje “Volg Roepen Op De Moos via e-mail”) je e-mailadres invullen. Klik daarna op de knop “Volg”. Je krijgt dan iedere nieuwe post per e-mail toegezonden.

Ook is het nu veel makkelijker om een reactie bij een post te schrijven. Dat kan onder het kopje “Geef een reactie”. Je moet dan wel je naam en e-mailadres invullen . De naam kan een verzonnen naam zijn maar het e-mailadres moet een bestaand e-mailadres zijn. Dat adres wordt overigens niet zichtbaar voor de lezers van het blog. Annelies en ik krijgen het wél te zien. Wij moeten een reactie ook eerst groen licht geven voordat die op het blog zichtbaar wordt.

Je kunt een post ook “liken” maar daarvoor moet je wel een WordPress-account hebben. Zo’n account is gratis. We blijven gewoon doorgaan met de Roepen Op De Moos Facebook pagina. Ook daar kun je natuurlijk een post “liken”.

Samengevat zijn er de volgende opties:

  • Je kunt Roepen Op De Moos volgen per e-mail door je te abonneren op onze e-mail service (tik je e-mail adres in in de rechter kolom van ons blog).
  • Je kunt een reactie achterlaten door die in te tikken bij een post (je moet dan wel je naam en e-mail adres opgeven – e-mail is niet zichtbaar voor de lezers).
  • Om een post te kunnen “liken” moet je een (gratis) WordPress account hebben; liken kan ook via onze Facebook pagina.

We hopen op deze manier ons blog iets interactiever te maken. Maar we zijn natuurlijk blij met elke lezer, interactief of niet!

(PG)